Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Η άγνοια μερικές φορές μπορεί και να σε βοηθήσει... Η ιστορία της Μαρίας



Η άγνοια μερικές φορές μπορεί και να σε βοηθήσει.
Γέννησα τον γιο μου 1750 γραμμάρια, λόγω προεκλαψίας και ευτυχώς νοσηλεύτηκε στην Μ.Ε.Ν.Ν. μόνο 7 ήμερες. Λόγω θηλαστικής ικανότητας έπιασε αμέσως το στήθος και πήρε άμεσα βάρος και γι'αυτό μας τον έδωσαν γρήγορα. Είχε προηγηθεί η δική μου νοσηλεία επί ένα μήνα στο μαιευτήριο. Προσπαθούσαμε να φτάσουμε με τον υπέροχο καρδιολόγο μου στις 37 εβδομάδες. Να μην μιλήσω για τον γυναικολόγο και την ανεπάρκεια του στην περίπτωση μου. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και τώρα έχω έναν ζωηρό αγόραρο 27 μηνών. Στην διάρκεια λοιπόν εκείνων των ημερών της νοσηλείας μου έβλεπα διάφορους ανθρώπους να περιμένουν έξω από μια πόρτα. Αναρωτιόμουν τι κάνουν κάθε πρωί και απόγευμα όλοι αυτοί εδώ. Δεν ήξερα....ότι θα ήμουν σύντομα ένας από αυτούς που θα περίμενε με ανυπομονησία να ανοίξει αυτή η πόρτα!!! Καλύτερα που δεν ήξερα τι με περίμενε. Διάβασα σε μια άλλη ιστορία ότι η πόρτα της  Μ.Ε.Ν.Ν είναι σκληρή! Συμφωνώ και συμπληρώνω: είναι σκληρές όλες οι μέρες αλλά περισσότερο εκείνες οι πρώτες στο μαιευτήριο. Είναι σκληρό να μην μπορείς να πάρεις το μωρό σου αγκαλιά και να το γεμίσεις φιλιά. Περίμενες αυτή την στιγμή σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης σου. Είναι όμως διπλή και τριπλή η χαρά όταν τελικά το κάνεις γιατί ξέρεις πως το παιδί σου πάλεψε και νίκησε στην πρώτη μάχη της ζωής του!!! Όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα μέσα από αυτή την πόρτα  λοιπόν άλλη τόση και πολύ μεγαλύτερη χαρά περιμένει τους υπομονετικούς γονείς όταν τα μαχητάκια τους τα καταφέρνουν.
Εύχομαι σε όλους να χαίρονται κάθε στιγμή των παιδιών τους !!!

-Μαρία


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017