Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

Καλοκαίρι 2016 - Διακοπές με το Θρύλο της Ζωής μας

Είναι η πρώτη φορά που μοιράζομαι στιγμές από τις οικογενειακές, καλοκαιρινές μας διακοπές σε αυτό τον ιστότοπο.

Φέτος, είπα να κάνω μια εξαίρεση μιας και δεν θα τις μοιραστώ χωρίς λόγο. Κάθε εικόνα "κουβαλάει" και κάποιο μικρό μήνυμα ή μάθημα ζωής.

Για να σε βάλω σιγά σιγά στο πνεύμα της ανάρτησης θα σου αποκαλύψω το λόγο της απομάκρυνσης μου από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή μου:

Αγάπη

Καλά διάβασες! Δεν είναι οι διακοπές ο λόγος αλλά η αγάπη. Οι διακοπές είναι ένας τρόπος για να δείξεις την αγάπη σου σε κάποιον. Πάμε λοιπόν με τη σειρά.

Τι σημαίνει διακοπές; "Διακόπτουμε" ότι κάνουμε μέχρι τώρα. Δηλαδή στις διακοπές δεν τρέχουμε για δουλειές, υποχρεώσεις, πράγματα ρουτίνας, δεν γκρινιάζουμε (καθόλου όμως και για τίποτα) και κάνουμε ότι μας έρθει στο μυαλό απρογραμμάτιστα! Τρώμε ότι θέλουμε, κοιμόμαστε ότι ώρα να'ναι, μετράμε τ'αστέρια, τραγουδάμε γιατί κάναμε κέφι και τρώμε παγωτό γιατί είμαστε ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

Δικές μου παιδικές στιγμές

Από όταν ήμουν μικρή θυμάμαι δύο φράσεις που μας έλεγε ο πατέρας μου κάθε καλοκαίρι. Με την πρώτη άρχιζαν οι διακοπές μας επισήμως και με την δεύτερη τελείωναν.

Φράση πρώτη: "Κορίτσια (αναφερόμενος σε εμένα και την αδερφή μου) καλές διακοπές να έχουμε και να θυμάστε: Καλοκαίρι (π.χ) 1990 δεν θα έρθει άλλο, οπότε καλή διασκέδαση!" Και δώστου μπουγέλα, και πάρε κυνηγητά και παιχνίδι με τις ρακέτες. Όλοι μαζί! Και ο μπαμπάς μαζί μας, ο οποίος έλειπε αρκετές ώρες λόγω δουλειάς αλλά όποτε είχε ευκαιρία γινόταν και αυτός παιδί μαζί μας.




Φέτος έμαθα αυτή τη φράση που μας έλεγε για χρόνια ο πατέρας μου, στο γιο μου. Το πρώτο καλοκαίρι με το μωρό στο σπίτι και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζαμε δεν περίμενα πως θα έρχονταν καλοκαίρια σαν αυτά που τελικά ακολούθησαν. 

Καλοκαίρι 2016 




Περάσαμε ένα δύσκολο χειμώνα. Πρώτη χρονιά στο δημοτικό, με δυσκολίες όχι στην προσαρμογή και στην επικοινωνία του με τα παιδιά αλλά με τη άρνηση μου να δεχθώ τη φιλοσοφία που θέλει να επικρατήσει τα τελευταία χρόνια. Μια φιλοσοφία που θέλει τους μεγάλους να αδιαφορούν για τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών και να επιμένουν να "κρύβονται" πίσω από μεγάλες κουβέντες και ευχολόγια. Μια φιλοσοφία που θέλει να "απαγορεύσει" από τους γονείς να στέκονται δίπλα στο παιδί για να "εκπαιδευτεί" για ένα μοναχικό ίσως αύριο. Μια φιλοσοφία που επιτρέπει κατά περίπτωση τη "βία" για να το προετοιμάσει για την είσοδο του σε έναν κόσμο που θα απαξιώνει τον διπλανό του επειδή είναι καλύτερος σε κάτι, πιο ταλαντούχος ή έστω απλά διαφορετικός από τα "συνηθισμένα".

Το μάθημα όμως που έχουμε πάρει εμείς τα τελευταία χρόνια είναι ένα:
"Η ισχύς εν τη ενώσει!"

Οικογενειακές στιγμές - Ομαδικό παιχνίδι

Ομάδα που κερδίζει δεν την χαλάς λένε. Γεγονός. Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα την ενισχύεις. Κάθε παίκτης έχει πλεονεκτήματα που πρέπει να φανούν στο παιχνίδι και ελαττώματα που κάποιες φορές καλείται να καλύψει κάποιος συμπαίκτης του. Όλα όμως γίνονται με στόχο τη νίκη της ομάδας και όχι την ατομική νίκη. Ένας λόγος για τον οποίο αγαπάμε το μπάσκετ (προσωπικά λίγο παραπάνω :)) είναι αυτή του η ομαδικότητα και το "οικογενειακό" περιβάλλον των μόλις 5 παικτών.



Στις 17 Ιουλίου ήταν η τελευταία μέρα του Aegean Ball Festival αλλά η πρώτη ημέρα οικογενειακών διακοπών, οπότε με την ενέργεια στο φουλ παρακολουθήσαμε όλη την εκδήλωση! Ο Μάριος έψαχνε διακαώς να δει τον Βασίλη Σπανούλη. Εντυπωσιαζόταν όμως από κάθε καλή προσπάθεια άλλων παικτών και ρωτούσε σχεδόν σε κάθε φάση ποιος ήταν ο παίκτης που είχε στην κατοχή του την μπάλα. Έτσι έμαθε εκτός από Σπανούλη και Πρίντεζη (φαίνεται η ομάδα μας :)) τους: Ζήση, Γιανκοβιτς, Παπανικολάου, Καλαμπόκη κ.α.

Στης Σύρας τον Ανήφορο κανέλλα και γαρύφαλο...    

Το καλό με τις διακοπές στη Σύρο ήταν ότι ξέραμε που θα πάμε με το Μάριο γιατί πριν 4 χρόνια περίπου είχαμε επισκεφθεί το νησί μόνο ο μπαμπάς του και εγώ. Χρειάζεται και αυτό και όση αδυναμία και αν έχεις στο παιδί σου πάντα πρέπει να κρατάμε και κάποιες ισορροπίες. Άλλωστε όταν η μαμά είναι ξεκούραστη, θα έχει περισσότερη ενέργεια επιστρέφοντας. Φτάνει βέβαια να βοηθάνε οι συγκυρίες και καμιά φορά ο παππούς και η γιαγιά :)

Αγάπησε και ο Μάριος την Άνω Σύρο όσο και εγώ. Απόλαυσε τη θέα από ψηλά και σιγομουρμούρησε τη Φραγκοσυριανή του Μάρκου Βαμβακάρη. Του εξήγησα ότι έμενε κοντά στο σπίτι μας και για ένα διάστημα τραγουδούσε λίγα στενά πιο κάτω (όλα αυτά από πληροφορίες που μου είχε δώσει ο αγαπημένος μου παππούς). Πήγαμε στο Μουσείο που φιλοξενεί κάποια από τα προσωπικά αντικείμενα του Βαμβακάρη. Έμεινε για ώρα να κοιτά τον τζουρά (μουσικό όργανο μικρότερα από μπουζούκι, αλλά μεγαλύτερο από μπαγλαμαδάκι) και τα καλογυαλισμένα του σε χρώμα ταμπά παπούτσια. Πόσο εντυπωσιάζονται τα παιδικά μάτια με πράγματα που για εμάς είναι τόσο απλά;




Μείναμε στο σημείο για να απολαύσουμε τη θέα, με την ανάλογη μουσική υπόκρουση και υπέροχους Συριανούς μεζέδες στην γνωστή ταβέρνα της περιοχής.


Παραλίες, παιχνίδια με το κύμα, αλμύρα και αυτό το "μαγικό" που έχει η θάλασσα, να θεραπεύει ότι έχεις μέσα σου και σε στεναχωρούσε όλο το χειμώνα. Με μια βουτιά να χάνεται, με την παρέα και την κουβέντα να ακούς ή να λες όσα δεν είπες όλο το χειμώνα γιατί ξεχνούσες μέσα στη ρουτίνα. Και να ανοίγει ο μικρότερος τα χέρια και να μας κάνει και τους δυο γονείς μια μεγάλη αγκαλιά και να λέει τα πιο γλυκά λόγια που θα μπορούσες ποτέ να ακούσεις σαν γονιός μα και σαν άνθρωπος. 




Η θάλασσα έχει και αυτή τα πάνω και τα κάτω της. Άλλοτε σε γαληνεύει και άλλοτε σε κάνει να νιώθεις ανήμπορος μπροστά της. Οι πρώτες φουρτούνες πάντα σε τρομάζουν, μα αν είσαι μαθημένος σε αυτές ... συνεχίζεις το ταξίδι μέχρι να φτάσεις εκεί που θες κάθε φορά!






Προς το τέλος των διακοπών...

Φράση δεύτερη: Ο μπαμπάς μας έκανε να πατήσουμε λίγο απότομα στη γη. "Όλα τα ωραία κορίτσια κάποτε τελειώνουν." Έτσι τελείωναν οι διακοπές και άρχιζε πάλι η ρουτίνα. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η φράση και εξακολουθώ να την αντιπαθώ γι' αυτό και της έδωσα ένα άλλο νόημα. "Αυτά τα ωραία τελείωσαν. Πάμε για άλλα ακόμα καλύτερα!!!"




Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

2 σχόλια:

  1. Υπέροχη ανάρτηση Μυρσίνη μου! εύχομαι να έρθουν κ άλλα τόσο μαγικά καλοκαίρια! Να χαίρεστε ο ένας τον άλλον! Χαίρομαι που τα ξανά λέμε! Κ του χρόνου με υγεία! Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Ειρήνη μου! Καλώς σε βρήκα! Μια ανανέωση όλοι την χρειαζόμαστε, ακόμα και τα blog μας :) Ελπίζω να σου άρεσε. Φιλιά και από εμένα!

      Διαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017