Κράτα επαφή

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Η ιστορια προωροτητας της μαμας Βασως



Ήμουν 27 χρονών όταν αποφασίσαμε με τον άντρα μου ότι ήρθε η ώρα να γίνουμε γονείς!Όμως λόγω Σ.Π.Ω(σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών) έπρεπε να ρυθμίσω τον κύκλο μου. Έτσι ξεκίνησα να κάνω εξετάσεις για να βεβαιωθώ ότι όλα είναι καλά και μπορώ να τεκνοποιήσω. Όπως και έγινε. Έκανα πρόκληση ωοθηλακιορρηξίας και με φυσικό τρόπο έγινε η σύλληψη. Όμως μας περίμενε μια έκπληξη!
Ενώ είχα ένα ωάριο "κανονικό", είχα άλλα δυο μικρά που μου είπε ο γιατρός ότι: "Δεν είναι τίποτα, θα απορροφηθούν από τον οργανισμό σου!"
Έμεινα έγκυος σε τρίδυμα! 
Το άγχος και η αγωνία με κατέκλυσαν! Δεν ήξερα πως να το αντιμετωπίσω! Ο άντρας μου πανευτυχής, μου έλεγε ότι θα τα καταφέρουμε. Ξεκίνησε λοιπόν η κύηση με όλες τις πιθανότητες εις βάρος μας. Οι γιατροί που επισκεφτήκαμε( και δεν ήταν λίγοι) μου πρότειναν ΌΛΟΙ να κάνουμε μείωση. Ούτε για μια στιγμή δεν πέρασε αυτό από το μυαλό μας! "Όσα μας έδωσε ο Θεός τόσα θα κρατήσουμε", λέγαμε! 
Οι εβδομάδες κυλούσαν πολύ δύσκολα. Εγώ σε κατάκλιση συνεχώς, με αιμορραγίες, να μπαινοβγαίνουμε στο νοσοκομείο,διάθεση απαίσια και νεύρα άλλο πράγμα! Κάνουμε την αυχενική διαφάνεια την 12η εβδομάδα και βλέπουμε τρία υγιέστατα κοριτσάκια να μας χαμογελούν! Αναθαρρήσαμε!Κάνουμε την 21η εβδομάδα το μεγάλο υπέρηχο και ενώ όλα δείχνουν ότι προχωράμε κανονικά ο τράχηλος μου είναι πολύ μικρός! Ο γιατρός επιμένει να νοσηλευτώ άμεσα! "Όχι Θεέ μου πάλι! Όχι στο νοσοκομείο!" Δεν ήθελα να πάω με τίποτα! Πηγαίνουμε αμέσως στο γιατρό που με παρακολουθούσε και μου λέει:"Σπίτι και ξεκούραση." Αυτό ήταν! Τέσσερις μέρες μετά μας πήρε η κάτω βόλτα! Με έπιασαν οι πόνοι στο σπίτι και είχα αιμορραγία! Ήρθε το ασθενοφόρο και με πήγε στο τοπικό νοσοκομείο. Εκεί μας ανακοίνωσαν ότι το ένα μωρό έχει πάρει το δρόμο προς την έξοδο. Δε σώζεται με τίποτα. Αφού μου χορήγησαν τις πρώτες βοήθειες με πήγαν στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη. Εκεί μου πήραν το ένα μωράκι και μου έκαναν περίδεση τραχήλου. "Όσο αντέξεις κορίτσι μου",ήταν οι λέξεις του γιατρού μόλις ξύπνησα από τη μέθη που μου είχαν κάνει. Άντεξα δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο. Στις 23 εβδομάδες και 6 ημέρες γέννησα. Η μια άντεξε για πέντε λεπτά μόνο. Η άλλη όμως... Ήρθε για να μείνει!!!! Ο Θεός δε μας εγκατέλειψε! Μετά από τόση ταλαιπωρία που περάσαμε μας χάρισε τη τοσοδούλα μας, 470γραμμάρια το βάρος της! Δυστυχώς την τρίτη μέρα ζωής της έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία 4ου βαθμού. Τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Τα συναισθήματα ανύπαρκτα. Ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο που δεν πειραζόταν, δεν πειράζεται και ούτε θα πειράζεται για τα επόμενα 40 χρόνια από τους γιατρούς! Αλλά οι κακουχίες που περνούσε η μικρούλα μας δε σταμάτησαν εκεί. Υποβλήθηκε σε επέμβαση lazer στα μάτια λόγω αμφιβληστροπάθειας της προωρότητας και επέμβαση hickman. Παρόλες τις δυσκολίες μετά από 3 μήνες και 11 μέρες στη Μ.Ε.Ν.Ν. την πήραμε στο σπίτι μας! Η τοσοδούλα μας τώρα είναι 2 χρονών και είμαστε πολύ ευτυχισμένοι που την έχουμε, με όποιες δυσκολίες και αν αντιμετωπίζουμε! Θέλω να ευχαριστήσω τις οικογένειες μας που μας στάθηκαν σε αυτό το γολγοθά που περάσαμε και περνάμε αλλά πάνω από όλους τον άντρα μου που βρέθηκε δίπλα μου βράχος ακλόνητος! Χωρίς αυτόν δε θα τα είχα καταφέρει! Και  φυσικά ο καλός θεούλης που δε μας άφησε στιγμή!Τα τόσο σημαντικά προβλήματα στη ζωή μόνο με αγάπη και πίστη στο Θεό μπορούν να περάσουν,αν όχι να λυθούν! Εύχομαι σε όλους τους γονείς που περνάνε κάτι αντίστοιχο να μην χάνουν το θάρρος τους και ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ στα παιδιά τους!

-μαμά Βάσω-
περήφανη μαμά τοσοδούλας 2 ετών



Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017