Κράτα επαφή

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Μια φορά και έναν καιρό...μπήκαμε σε "πειρατικό"!

Μια φορά και έναν καιρό…
Οι καλύτεροι μας φίλοι και όσοι από εσάς διαβάζετε φανατικά (και ευχαριστώωω!!! <3) το bloggακι μας, ξέρετε την αδυναμία που έχω στα παραμύθια και στα βιβλία. Δεν θα είναι για εσάς μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι μέσα από αυτά βρήκαμε πάλι τη λύση!

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Την άνοιξη που μας πέρασε αλλάξαμε τον οφθαλμίατρο που παρακολουθούσε το tosodouliko μας και αυτό γιατί η μαμά του άκουσε το σώμα της!
Από όταν ήταν στη θερμοκοιτίδα ο μικρός είχε κάνει λέιζερ για την αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας. Έτσι αποφασίσαμε να συνεχίσει η παρακολούθηση στο νοσοκομείο και στο γιατρό που τον είχε αναλάβει από τότε. Η τελευταία εξέταση όμως εκεί ήταν πολύ δύσκολη. Ο μικρός είχε τρομάξει με τόσο κόσμο πάνω του και δεν συνεργαζόταν. Έτσι μου ζητήθηκε να τον κρατάω και εγώ (συνολικά 4 άτομα). Η εξέταση έγινε αλλά την επόμενη μέρα το στρες εκδηλώθηκε σε εμένα.

 «Μερική απώλεια όρασης λόγω έντονου στρες»!

Έτσι πήραμε την μεγάλη απόφαση να αλλάξουμε γιατρό!
Γνωρίζαμε ότι ο μικρός μας είχε μυωπία αλλά ποτέ, όσο και αν επιμέναμε, δεν μας έλεγαν τον ακριβή βαθμό.  Όσοι έχετε περάσει από follow- up κλπ καταλαβαίνετε τι σημαίνει να πέσεις σε λιγότερο «συνεργάσιμο γιατρό». Αρκούσε, για εκείνον το: «Δεν χρειάζεται ακόμα γυαλιά. Είναι μικρός.»

Στην πρώτη όμως επίσκεψη στο νέο πλέον οφθαλμίατρο πέσαμε από τα σύννεφα όταν μας ανακοίνωσε ότι όχι μόνο η μυωπία του ήταν μεγάλη και έπρεπε είδη να φοράει γυαλάκια αλλά, πολύ πιο σημαντικό : «Στην ουσία χρησιμοποιεί μόνο το ένα μάτι καθώς η οξύτητα του είναι μόλις 0,5/10»!

Έτσι ξεκίνησε να φοράει γυαλάκια.
Πήγαμε σε κατάστημα οπτικών. Πρώτη του επίσκεψη και γεμάτος ενθουσιασμό δοκίμαζε και τελικά διάλεξε τα γυαλάκια που του άρεσαν περισσότερο. Σαν απαιτητικός πελάτης βρήκε θήκη και κορδονάκι που να ταιριάζουν με τα καινούρια του γυαλιά για ένα τέλειο σοφιστικέ look J
Την επόμενη φορά που πήγαμε στο κατάστημα να τα παραλάβει, η έκπληξή του ήταν μεγάλη! Μόλις τα φόρεσε έκανε ένα βήμα πίσω, χαμογέλασε διάπλατα και αναφώνησε: «Ουάου!»

Δύο φορές «Ουάου» η μάνα. Μια φορά «ουάου» για τον θετικό τρόπο και τη συνεργασία με το μικρό «σοφό» και μια δεύτερη φορά «ουάου» που βρήκαμε μια άκρη επιτέλους!

Η αλήθεια είναι ότι ανησυχούσα για το αν και πώς θα δεχόταν τα γυαλιά τόσο μικρός. Η δική μου εμπειρία δεν ήταν και τόσο καλή. Ήμουν αρκετά μεγαλύτερη από εκείνον όταν φόρεσα γυαλιά για πρώτη φορά και όμως ήμουν αρνητική και τα μισούσα. Εκείνος το αντίθετο. Τα πρόσεχε από την πρώτη στιγμή, τα σκούπιζε, πρόσεχε τη θήκη και το κορδονάκι ! Σκέφτηκα όμως ότι ίσως να θέλει να μας μιμηθεί. Τώρα ήμασταν όλοι «σοφοί» με τα γυαλάκια μας J

Λίγους μήνες αργότερα η οξύτητα του ματιού ανέβηκε. Μαζί και η μυωπία αλλά το θετικό ήταν ότι το μάτι είχε γλυτώσει τον κίνδυνο να χαθεί! Κάποια στιγμή η εξέλιξη άρχισε να γίνεται όλο και πιο αργή και ο γιατρός μας μίλησε για το patching”.

Καινούριος όρος πάλι!

Μιλήσαμε για διάφορες μεθόδους "patching" που υπάρχουν στον κόσμο και στην Ελλάδα και καταλήξαμε στον πιο ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο.

“Η κάλυψη του υγιούς ματιού αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του παιδιού να χρησιμοποιήσει το ασθενέστερο μάτι του και είναι η παλαιότερη πρακτική για την αντιμετώπιση της αμβλυωπίας. Παρότι  έχουν προταθεί κάποιες νεώτερες μέθοδοι, που προσπαθούν να επιτύχουν το ίδιο αποτέλεσμα, η κάλυψη θεωρείται ακόμη και σήμερα η καλύτερη και πιο αποτελεσματική θεραπεία.”

Την επόμενη φορά θα ξέραμε αν θα ακολουθήσουμε αυτή τη θεραπεία.
Πάλι άγχος. Θα το δεχθεί; Στη θέση του νομίζω πως δεν θα τα κατάφερνα. Τι θα κάνουμε; Πώς θα το πάρει;
Ο Jake και οι πειρατές στη χώρα του Ποτέ
Μόλις είχαμε τελειώσει με την ανακαίνιση του δωματίου του. Είχαμε αλλάξει τα χρώματα που φυσικά εκείνος είχε διαλέξει και ψάχναμε για αυτοκόλλητα. Τον τελευταίο καιρό βλέπαμε παιδικά με πειρατές και διαβάζαμε πειρατικές περιπέτειες, οπότε βρήκαμε και αυτοκόλλητα: Ο Jake και οι πειρατές στη χώρα του Ποτέ.
φωτο από:en.wikipedia.org/

Πειρατές! Αυτό ήταν. Μάθαμε για τη ζωή των πειρατών, τι αγαπούν, τι μισούν, τι τρώνε, τι πίνουν. Φτιάξαμε πειρατικά καπέλα, πειρατικά κιάλια και ψάξαμε για κρυμμένους θησαυρούς. Πριν από λίγες μέρες αποκτήσαμε και «πειρατικό κάλυμμα».

Αν και ο γιατρός ήταν διστακτικός, όπως και εμείς και μας πρότεινε να ξεκινήσουμε χαλαρά 10λεπτάκια μέχρι να φτάσουμε το 2ωρο, «ο Μέγας Πειρατής» ξεκίνησε δυναμικά και αποφασιστικά και φτάνει κιόλας το 2ωρο!

Εκτός από τους πειρατές η αλήθεια είναι μας βοήθησε και η άθληση.
Εκτός του ότι είναι και ο ίδιος «αθλητής» (έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα της κολύμβησης που κάνει) παρακολουθούμε και μαζί αγώνες και σπορ. Επίσης διαβάζουμε, ακούμε μουσική, μαγειρεύουμε. Όλα αυτά με βοήθησαν να του εξηγήσω ότι όπως γυμνάζουμε το σώμα μας με την άθληση, γυμνάζουμε το μυαλό μας με τα βιβλία, τη μύτη μας με τη μαγειρική και το μάτι μας… με το patching!

Τελικά είναι το πιο δύσκολο «επάγγελμα» να είσαι γονιός. Πρέπει να βρίσκεις λύση σε όλα. Όσο δύσκολα και αν είναι. Όσο δύσκολα και αν σου φαίνονται. Είναι όμως πολύ όμορφο να σε βοηθά το παιδί σου και να σε νιώθει.
Γιατί τα παιδιά νιώθουν πιο πολλά απ’ όσα μπορούμε να φανταστούμε.

Αν θέλετε και εσείς «Πειρατικές Καταστάσεις» με παιχνίδι και δημιουργία δείτε τα παρακάτω links. Ελπίζουμε να σας αρέσουν.

Καλή διασκέδαση!

Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

2 σχόλια:

  1. Διαβάζοντας το κειμενο δεν ηξερα τι να πρωτονιωσω. Οργη για τον γιατρο, εκπληξη για την αντιδραση του μικρου, χαρα που πανε όλα καλα.... Παντως πολλά συγχαρητηρια για τον τροπο που το χειριστηκατε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και εγώ στην αρχή δεν ήξερα τι να πρωτονιώσω. Κατάλαβα όμως ότι δεν είχαμε και πολύ χρόνο, οπότε ανασκουμπωθήκαμε και πάμε.
      Σ'ευχαριστώ πολύ για τη θετική σου ενέργεια και το σχόλιο που άφησες.
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017