Κράτα επαφή

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας 2014 - Προετοιμασίες

Τον επόμενο μήνα το tosodoulika.blogspot.gr , για άλλη μια χρονιά,  διοργανώνει μια διαδικτυακή «γιορτή» για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση στο θέμα της προωρότητας.

Την περασμένη χρονιά είχαμε δημιουργήσει με τη δική σας βοήθεια το πρώτο «κολλάζ ευχών». Οι ευχές μας γιατην Παγκόσμια Ημέρα κατά της Προωρότητας έδωσαν δύναμη όχι μόνο σε γονείς που γνωρίζουν τώρα την προωρότητα αλλά και σε εμάς. Γιατί μπορεί να μην βρισκόμαστε πλέον μέσα σε κάποια Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών αλλά η προωρότητα συνεχίζεται.

Φέτος οι ευχές μας θα είναι ξεχωριστές και ιδιαίτερες. Θα είναι ευχές καρδιάς από γονείς με πρόωρα παιδιά για γονείς με πρόωρα παιδιά. Στείλτε στα Tosodoulika αυτό που σας εκφράζει, αυτό που σας έλειψε, αυτό που σας έδωσε δύναμη, συναισθήματα που νιώσατε γνωρίζοντας την προωρότητα ή μια ευχή. Το μήνυμα σας θα γίνει «αφίσα» και θα δημοσιεύεται αυτές τις μέρες.

Με αφορμή την 17η Νοεμβρίου που έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας τα Tosodoulika θα συνεχίζουν να  δημοσιεύουν ιστορίες, σκέψεις και συναισθήματα γονιών που έχουν βιώσει και βιώνουν την προωρότητα.
Μοιραστείτε και εσείς όλα όσα σας έμαθε η προωρότητα και βοηθήστε άλλους γονείς να την αντιμετωπίσουν ή και να την αποφύγουν.

Σημείωση: Τα πιο «δυνατά» μηνύματα για την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας θα συμπεριληφθούν στο πρώτο Ημερολόγιο για τα Πρόωρα μωρά μας.

Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

4 σχόλια:

  1. Υπέροχη κίνηση Μερσινάκι μου!
    Και το περιοδικό μας θα την στηρίξει όσο περισσότερο μπορεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα Tosodoulika και εγώ ευχαριστούμε πολύ! Ακόμα μια φορά <3

      Διαγραφή
  2. Αυτό που μου ειχε λειψει ηταν που δεν με αφηναν να τον παρω αγκαλιά:(. Δεν το ξεχναω οσα χρονια και αν περάσουν.Φιλακια σε ολες τις μανουλες που αγωνιουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό που μου έλειψε ήταν το άγγιγμα, η αγκαλιά που άργησα να τους δώσω γιατί ήταν εύθραυστοι και λιλιπούτειοι. Αυτό που μου έδωσε δύναμη ήταν η δική τους δύναμη, γιατί ήταν δύο μαχητές που μάχονταν για τη ζωή τους από τα πρώτα δευτερόλεπτα που ήρθαν στον κόσμο αυτό. Γιατί μου έδωσαν το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου...Κι ας μου έφυγε ο ένας μαχητής μου και ας μην τα κατάφερε, θα είναι και αυτός για πάντα στην καρδιά μου, ο μικρός μου άγγελος που από εκεί ψηλά φυλάει τα δύο του αδέρφια...Προωρομαμά τριδύμων 28+4, που ποτέ δεν θα ξεχάσει τους 3,5 μήνες στη ΜΕΝΝ του ΜΗΤΕΡΑ και πάντα θα νοιώθει ευγνωμοσύνη για όλους όσους πάλεψαν για να έχει τα δύο μωρά της στην αγκαλιά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017