Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Μια ρομαντική "εξήγηση" για την προωρότητα.

Είναι μια σκέψη που όλες οι προωρομαμάδες έχουμε κάνει:

«Γιατί σε μένα;»

Μου αρέσει να διαβάζω ιστορίες άλλων μαμάδων. Μου δίνει αισιοδοξία και είναι ένας τρόπος να ανακαλύπτω πράγματα όχι μόνο για τα δικά μου συναισθήματα αλλά και για το πώς βλέπουν εκείνες την γνωριμία τους με την προωρότητα.
Έτσι όμορφα ένιωσα όταν διάβασα ένα post στο blog  της Jessica http://thumba-lea.blogspot.gr/
Η Jessica γέννησε πρόωρα την μικρή της κορούλα και μέσω του blog της δίνει και εκείνη δύναμη σε άλλες μανούλες.
Το παρακάτω απόσπασμα είναι μια δική της  «εξήγηση» για το πώς ο Θεός επιλέγει που θα δώσει ένα βιαστικό μωρό.


«Δώστε σ’ αυτή τη μαμά ένα πρόωρο μωρό», λέει ο Θεός στον Άγγελο.
Ο Άγγελος απαντά με απορία: «Γιατί; Είναι τόσο χαρούμενη!»
«Ακριβώς», χαμογελά ο Θεός. «Θα ήθελα να δώσω ένα πρόωρο μωρό σε μια μαμά που δεν γνωρίζει το γέλιο; Αυτό θα ήταν σκληρό.»
«Αλλά έχει αυτή η γυναίκα υπομονή;» ρωτά ο άγγελος.
«Δεν θέλω να έχει πάρα πολύ υπομονή γιατί θα πνιγεί σε μια θάλασσα από οίκτο για τον εαυτό της και στην απόγνωση. Μόλις το πρώτο σοκ και η αγανάκτηση φύγουν μακριά, τότε θα το χειριστεί. Την παρακολούθησα σήμερα. Έχει την αίσθηση του εαυτού της και της ανεξαρτησίας, τόσο σπάνιο αλλά και τόσο αναγκαίο για μια μητέρα. Βλέπεις το παιδί που θα της δώσω έχει έναν δικό του κόσμο και εκείνη θα το εντάξει μέσα στο δικό της κόσμο και αυτό δεν θα είναι κάτι εύκολο.»
«Αλλά Θεέ, δεν νομίζω ότι πιστεύει καν σε Εσένα.»
Ο Θεός χαμογελά. «Δεν έχει σημασία, μπορώ να το διορθώσω αυτό. Αυτό είναι τέλειο. Έχει ακριβώς το σωστό ποσοστό εγωισμού.»
«Εγωισμός! Είναι αυτό αρετή;»
Ο Θεός αποκρίνεται: « Εάν δεν μπορεί κατά καιρούς να διαχωρίσει τον εαυτό της από το παιδί, ποτέ δεν θα επιβιώσουν. Ναι, εδώ είναι μια γυναίκα που θα ευλογηθεί μ’ ένα παιδί λίγο λιγότερο από τέλειο. Εκείνη δεν το ξέρει ακόμα, αλλά αυτή είναι που θα ζήλευε. Ποτέ δε θα λάβει ως δεδομένο έναν προφορικό λόγο. Ποτέ δεν θα εξετάσει ένα βήμα συνηθισμένο. Όταν το παιδί της πει: «Μαμά» για πρώτη φορά, θα είναι μάρτυρας σ’ ένα θαύμα και το ξέρει. Θα της επιτρέψω να δει ότι βλέπω: την άγνοια, την σκληρότητα, την προκατάληψη και θα της επιτρέψω να τα ξεπεράσει όλα αυτά. Ποτέ δεν θα είναι μόνη της. Θα είμαι δίπλα της κάθε λεπτό από την κάθε μέρα της ζωής της, γιατί κάνει τη δουλειά μου τόσο σίγουρα όσο ότι είναι στο πλευρό μου.»


Η προωρότητα δεν αναλύεται. Ούτε τα συναισθήματα που προκαλεί. Οι άνθρωποι διαφέρουν, οι καταστάσεις, οι σκέψεις, τα συμπεράσματα. Ίσως αυτός να είναι ένας «ρομαντικός» τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς την πραγματικότητα που λέγεται προωρότητα και τις δυσκολίες της. Σημασία όμως έχει να βρίσκει ο καθένας τον δικό του τρόπο να προχωρήσει και να δώσει στο παιδί του το σημαντικότερο όλων:

Αγάπη!


Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

1 σχόλιο:

  1. Πόσο όμορφή και γλυκιά "ανάλυση"....Πολλές φορές τρομάζω με την ψυχική δύναμη των γυναικών.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017