Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Σ' αγαπώ

Κλείνω τα μάτια σφιχτά
Βλέπω μονάχα τη δική σου σκιά
Λαχτάρα τρομερή, μορφή μου πικρή
Αχ και να σε είχα ξανά αγκαλιά
Έστω για στερνή φορά έτσι για παρηγοριά
Εσύ και εγώ ξανά στη λαμπρή σιγαλιά
Από τη μεγάλη θλίψη να ελαφρύνει η καρδιά
Έφυγες μακριά πέρα στα ψηλά, αγήραστα βουνά...
Επίμονα, μα μάταια ψάχνω να βρω σιωπηλά
Τα μάτια εκείνα που είδα του Θεού την ζωγραφιά
Οδύνη και ερημιά, αγώνας που είσαι εκεί στα φωτεινά
Παγιδευμένη στα δάκρυα τα σκοτεινά...
Νοιώθω πως δεν θα γυρίσεις πια
Ουρλιάζω...Σ'έχασε λουκούμι η μαμά!!!
Μα αντίο δεν θα σου πω παιδί μου, Αρκετά!!!
Ένας γιος ξεχωριστός όμορφος και δυνατός
Της ζωής μου σκοπός... αγωνιστής, μαγικός
Ανίκητη ψυχή με ματιά αστραφτερή
Ανοιχτή αγκαλιά της ζωής ζεστασιά
Θα ζεις μέσα μου παντοτινά

Ακριβό μου μωρό αιώνια θα σου τραγουδώ

Φιλιππάκι μου Σ'αγαπώ!!!


Όσα γράφει και νιώθει η Ελευθερία για τον δικό της άγγελο θα τα βρείτε στο:
http://ophilippos.gr/


Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

2 σχόλια:

  1. μανούλα μου γλυκιά..τα λόγια είναι περιττά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ μανούλα ενός αγγέλου... Σε νιώθω κούκλα μου, μανούλα 2 αγγέλων εγώ... Έχεις πρεσβευτή άγγελο στον ουρανό, μην το ξεχνάς. Και οι δρόμοι σας θα ξανασυναντηθούν να είσαι σίγουρη <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017