Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Έζησα και εγώ τον πρόωρο τοκετό

Όλα ξεκίνησαν 22/6/13.
Επιτέλους, μετά από τρία χρόνια προσπαθειών πήρα τη χορειακή, 700 μονάδες!
Ναι, θα γίνω μανούλα. Όνειρο ζωής!!!
Όλα ήταν υπό έλεγχο μέχρι την ημέρα που έμπαινα στην 28η εβδομάδα. Ήταν 9 το πρωί, που κάτι ένιωσα.
Λέω:

 «Δεν μπορεί να μου σπάσαν τα νερά. Είναι νωρίς ακόμα.»

Επικοινώνησα με το γιατρό μου και μου είπε:
«Είναι σχεδόν απίθανο. Έλα το απόγευμα να σε δω.»
Τελικά είχα ρήξη υμένα. Μετά από 12 ημέρες ξάπλα, μου λέει ο γιατρός:
«Μαρία δεν μας παίρνει. Είμαστε οριακά, πρέπει να το πάρουμε.»
« Πότε;»
« Τώρα!!», μου λέει.

 Χωρίς να το καταλάβω έγινα μανούλα. Ήρθε στον κόσμο ο Λεβέντης μου!

Μου λέει η μαία: «Γύρνα αριστερά να τον δεις».

Εκεί ήταν που τα δάκρυα έτρεχαν σαν ποτάμι! Έκλαιγα και έλεγα: «Είναι μικρούλης!»

Την άλλη μέρα κατέβηκα στη μονάδα, τον είχαν με οξυγόνο, ευτυχώς μόνο 20%.Τον άγγιξα και μου έσφιξε το δάχτυλο. Όλη αυτή η περιπέτεια κράτησε 45 μέρες. Όλα πήγαν καλά και ο μαχητής μου με έβγαλε ασπροπρόσωπη! Στο σπίτι δώσαμε μεγάλη μάχη να πιάσει το στήθος αλλά μάταια. Ήταν αδύναμος, δεν το έβαλα κάτω, περίμενα να δυναμώσει!
Τώρα είμαστε 3μιση μηνών 4500 κιλά και θηλάζουμε αποκλειστικά!

Τον λατρεύω, είναι η ζωή μου!


Ευχαριστώ το Θεό για το θαύμα που μου χάρισε!


Στείλε και εσύ τη δική σου ιστορία προωρότητας στο tosodoulika@gmail.com 

Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017