Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Deja-vu

Με το που πάρεις το μωρό στο σπίτι και ενώ ακόμα αναρωτιέσαι :

«Ποιανού είναι αυτό το μωρό; Είναι δικό μου τελικά;
 Μήπως μου το έδωσαν για λίγο, για παρηγοριά και το ξαναπάρουν;»

αρχίζουν και οι εξετάσεις ρουτίνας και τα follow-up.

Ήταν ακόμα εκείνες οι μέρες που ήμασταν με το ένα παιδί σπίτι και το άλλο στη ΜΕΝ. Οι χειρότεροι τρεις μήνες. Ο Γιώργος είχε κάνει τις δύο επεμβάσεις στην καρδιά και την επέμβαση για τα μάτια. Η κατάστασή του ήταν αυτό που ακούγαμε για πάρα πολύ καιρό: «σταθερή». Είναι όμως κάποια πράγματα που δεν χρειάζεται να έχεις ιδιαίτερες γνώσεις γιατί απλά φαίνονται. Τα μάτια του δεν εστίαζαν. Δεν ξέρω αν θα το καταλάβαινα αλλιώς, αλλά είχα πλέον μέτρο σύγκρισης, τον αδερφό του. Πολλές φορές είχαμε ζητήσει να μας πουν τι συνέβαινε αλλά η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: «σταθερά». Και όχι πως η λέξη από μόνη της σημαίνει κάτι, αλλά την ακούγαμε για μήνες. Πόσο ακόμα;

Είχαμε κλείσει ραντεβού για έλεγχο στα μάτια του μικρού. Ο μπαμπάς τους είχε πάρει ρεπό για να έρθει μαζί. Για άλλη μια φορά, είχε αναλάβει δύσκολη αποστολή. Όση ώρα εγώ θα περίμενα να εξετάσουν το μικρό, εκείνος θα περίμενε επάνω τον άλλο οφθαλμίατρο. Ήταν η μέρα που θα έβλεπαν τα μωρά στη μονάδα.

Η αγωνία μου μεγάλη. Με τον μικρό αγκαλιά είχα πάλι δυο έννοιες. Η μια στο μικρό και πως θα τον έβρισκε ο γιατρός και η άλλη στον μεγάλο και τι θα μάθαινε ο μπαμπάς μας από τον άλλο γιατρό.
Μπήκα με το μωρό στο ιατρείο, τον εξέτασαν και βγήκαμε. Ακόμα ο άντρας μου δεν είχε κατέβει. 
Περίμενα…

Όταν τον είδα ήξερα ότι θα άκουγα αυτό που κανείς μέχρι τότε δεν τολμούσε να μας πει…

«Το ένα μάτι έχει χαθεί και το άλλο έχει 5% πιθανότητα βελτίωσης.»

Όσο έτοιμος και να είσαι να ακούσεις κάτι τέτοιο για το παιδί σου, πάντα μέσα σου υπάρχει και μια πιθανότητα να το αποφύγεις. Πως κάτι θα έχει αλλάξει ή κάτι κατάλαβες λάθος.  Έτσι το πρώτο χρονικό διάστημα βρίσκεσαι σε μια κατάσταση «σοκ». Μετά αρχίζεις να φουντώνεις από τα νεύρα σου και να αναρωτιέσαι γιατί τόσο καιρό δεν λέγανε τίποτα ή γιατί τα έλεγαν «μισά». 
«Αν τόσο καιρό μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι;»

Μέρα με την μέρα καταλάβαινα και ένοιωθα περισσότερα. Δεν ήταν επιλογή μου να γεννήσω πρόωρα. Φυσικά ούτε των μωρών και σίγουρα δεν επιλέξαμε να έχουμε ένα μωρό τυφλό. Η επιλογή μας ήταν να τον στηρίξουμε, να του σταθούμε και πάνω απ’ όλα να τον αγαπάμε.
Και αυτό κάναμε. Όσο έμεινε μαζί μας, κάναμε ότι μπορούσαμε καλύτερο μα πιο πολύ τον θαυμάσαμε και τον αγαπήσαμε όσο κανέναν. Άλλωστε το άξιζε…


Deja-vu
« Ο όρος προμνησία περιγράφει την αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μια κατάσταση.»
Αυτό ζήσαμε πριν λίγες μέρες.

Μόνο που δεν ήταν απλά μια αίσθηση. Ήταν πραγματικότητα. Ζούσαμε πάλι στιγμές από τότε…
Την τελευταία φορά που πήγαμε για εξέταση το Μάριο ήταν σκέτη κόλαση.
Έτσι και μετά από πολύ σκέψη αποφασίσαμε να αλλάξουμε γιατρό. Πηγαίνοντας έτσι απλά και ξέγνοιαστα για τον ετήσιο έλεγχο βρεθήκαμε μπροστά σε μια έκπληξη:
υπήρχε η πιθανότητα το ένα μάτι να έχει νεκρώσει!
Η επόμενη εξέταση θα έδειχνε περισσότερα αλλά έμοιαζε να χρησιμοποιεί μόνο το ένα μάτι.

«Το έχω ξαναζήσει αυτό! Deja- vu»

Πέρασαν τρεις μέρες. Η εξέταση έδειξε πως τα πράγματα δεν φαίνονται να είναι τόσο σοβαρά. Θα φορέσουμε γυαλάκια σίγουρα και θα παρακολουθούμε φυσικά την πορεία των ματιών όμως…
Για άλλη μια φορά οδηγήθηκα στα ίδιο συμπέρασμα.

Η προωρότητα δεν είναι μια τρυφερή ιστορία. Είναι μια μάχη, για άλλους σύντομη και εύκολη και για άλλους σκληρή και συνεχής. Κανείς δεν επιλέγει να τη ζήσει. Επιλέγει όμως να στηρίξει την αγάπη για το παιδί του.




Στείλε και εσύ τη δική σου ιστορία προωρότητας στο tosodoulika@gmail.com
Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

2 σχόλια:

  1. Τα ταλευταία σου λόγια...Τι σημαντικα...και στην ουσία του πράγματος...Μεγάλη μάχη δίνετε γλυκια μου..Ευγέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Maki Del, να είμαστε όλοι οι γονείς καλά να μαχόμαστε για τα παιδιά μας. Άλλες μάχες θα είναι εύκολες, άλλες πολύ δύσκολες και άλλες ατελείωτες. Σημασία έχει να μη χαθεί η ουσία. Η αγάπη για τα παιδιά.

      Διαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017