Κράτα επαφή

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Παραμύθια

"Παραμύθια!"
Μην μπερδευόμαστε. Τα παραμύθια δεν λένε ψέματα.  Τα παραμύθια έχουν ένα «κομψό» τρόπο να λένε αλήθειες. Μόνο που για να τις βρεις πρέπει να σκεφτείς.

Το project του περασμένου μήνα στο σχολείο του Μάριου ήταν αγαπημένο:
«Παραμύθια.»

Διαβάζουμε παραμύθια από όταν ο μικρός ήταν ακόμα στην κοιλιά μου. Για να ακούει τη φωνή μας και να μας μαθαίνει. Συνεχίζουμε να διαβάζουμε πότε στον καναπέ, πότε στο πάτωμα, πάνω σε μαξιλάρες ή να λέμε άσχετες ιστορίες, συνήθως από τα παιδικά μου χρόνια.
Αυτή τη φορά όμως ήταν κάτι ιδιαίτερο.

Ήμουν καλεσμένη να «παραμυθιάσω» το γιο μας και τους συμμαθητές του.
Είχα άγχος. Δεν είναι εύκολο να κρατήσεις την προσοχή ενός τόσο απαιτητικού κοινού.
Με το βιβλίο μου στο χέρι, άρχισα να βλέπω τα πρώτα παιδάκια να μπαίνουν στην αίθουσα.  Φάτσες ντροπαλές, πονηρές, χαμογελαστές. Μόλις ήρθε ο Μάριος με τους φίλους του όλα μου πέρασαν. Προηγήθηκε η τεράστια αγκαλιά του και μερικά γλυκά φιλιά.

Συστηθήκαμε και λίγο πριν ξεκινήσω το παραμύθι περνά από το μυαλό μου μια σκέψη:
«Ξέρουν τα παιδιά τι είναι το τσίρκο;»

Το λεγόμενο χάσμα γενεών έκανε την εμφάνιση του. Πόσα πράγματα έχουν αλλάξει;

Μετά από την απαραίτητη εισαγωγή ξεκινάμε την αφήγηση…
«Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας»  δεν είναι μεγάλο παραμύθι αλλά ίσως είναι λίγο «βαρύ» για κάποια παιδιά και ίσως βαρεθούν εύκολα. Έτσι στα μισά του παραμυθιού σκέφτηκα να τα προβληματίσω.

«Πώς κρατιέται ολόκληρος ελέφαντας δεμένος σε ένα τόσο δα μικρό ξυλαράκι;»

Τα σημερινά παιδιά είναι πολύ έξυπνα και πραγματικά ακούνε όταν εμείς δεν το περιμένουμε ή όταν νομίζουμε ότι έχουν την προσοχή τους στραμμένη αλλού. Με αυτή την ερώτηση κατάλαβα ότι τα περισσότερα παιδιά με άκουγαν πραγματικά. Οι απαντήσεις  που έδωσαν τα περισσότερα ήταν κάτι μέσα στο παραμύθι:
«Ο ελέφαντας δεν έφευγε γιατί τον είχαν δαμάσει», «Το ξυλάκι ήταν πολύ βαθιά χωμένο στη γη», «Ο ελέφαντας είχε προσπαθήσει παλιά και είδε ότι δεν μπορούσε να λυθεί»

Μια απάντηση με ξάφνιασε ευχάριστα γιατί δεν την περίμενα με τίποτα:
«Έπρεπε να δει ένα ποντίκι, για να τρομάξει και να λυθεί!»

Τα παιδιά έχουν χιούμορ και λύσεις για όλα. Αρκεί να τα ακούμε.

«Κάποιες νύχτες ονειρεύομαι ότι πλησιάζω τον αλυσοδεμένο ελέφαντα και του λέω στο αυτί:
«Ξέρεις κάτι; Εμείς οι δυο μοιάζουμε. Νομίζεις κι εσύ ότι δεν μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα επειδή μια φορά, κάποτε, προσπάθησες και δεν τα κατάφερες. Πρέπει να καταλάβεις ότι ο καιρός πέρασε και σήμερα είσαι πια πιο μεγάλος και πιο δυνατός από παλιά. Αν ήθελες στ’ αλήθεια να απελευθερωθείς, είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσες να το πετύχεις. Γιατί δεν το δοκιμάζεις;»
(απόσπασμα από το "Αλυσοδεμένος Ελέφαντας"- Χόρχε Μπουκάϊ)
φωτο από: www.paramythitis.blogspot.com

Συγκινούμαι.

Σήμερα είναι πιο μεγάλος και πιο δυνατός από παλιά. Κάποιες φορές με πιάνουν ανησυχίες. Ξέρετε, αυτές που πιάνουν όλες εμάς τις μαμάδες. Και τότε, ίσως λειτουργούμε εμείς οι μαμάδες σαν τον «αλυσοδεμένο ελέφαντα» και το «ξυλάκι» του μαζί, γιατί οι ανησυχίες αυτές ίσως κρατήσουν «δεμένες» όχι μόνο εμάς αλλά και τα παιδιά μας.

Έτσι αποκάλυψα στα παιδιά το μυστικό του παραμυθιού:


«Θάρρος. Να έχετε θάρρος. Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα προσπαθήσετε για κάτι. Μόνο να προσπαθείτε και κάποια στιγμή θα τα καταφέρετε.»

Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.


24 σχόλια:

  1. Τι όμορφο post! Αγαπώ πολύ τα παραμύθια και πρόσφατα διαβάζοντας το " Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας" θυμήθηκα πόσα μηνύματα περνούν και ότι θα έπρεπε να διαβάζουμε κι εμείς οι "μεγάλοι" καθημερινά!
    Καλό μήνα με υγεία και πολλά χαμόγελα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπημένη Κατερίνα,
      αν κάποιος "μεγάλος" συνεχίζει να αγαπά τα παραμύθια σημαίνει πως ακόμα θυμάται το παιδί που ήταν κάποτε και αυτό είναι Τέλειο!
      Καλό μήνα και σε σένα με πολλά αληθινά χαμόγελα!!!

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ και εγώ. Πάντα πίστευα ότι για να "μιλήσεις" με το παιδί πρέπει να το καταλάβεις και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από τα παραμύθια να το κάνεις αυτό.Βλέπετε απομακρυνόμαστε από τα ¨παιδικά πράγματα" και γινόμαστε αναίσθητοι και κυνικοί. Πραγματικά οι μεγάλοι έχουμε ανάγκη από τα μηνύματα των παραμυθιών. Συμφωνώ 100%

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που γινόμαστε όλοι μαζί παραλήπτες τέτοιων μηνυμάτων.
      Ευχαριστώ για το όμορφο σου σχόλιο!

      Διαγραφή
  3. Λατρεύω τα παραμύθια και απόλαυσα την ανάρτησή σου.
    Διαβάζουμε με τα παιδιά.... και συνηδειτοποίησα ότι όταν θέλω να τα διδάξω κάτι χωρίς να τα προσβάλω ή να τα μειώσω , το εντάσσω σε ιστοροπαραμύθι και αν μη τι άλλο με παρακολουθούν με περισσότερη προσοχή από ότι αν τους έκανα κήρυγμα ή τους "έβγαζα απλά τις φωνές".
    Τόσα μαθαίνουμε τελικά, μεγαλώνοντας με τα παδιά μας!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραίο να μαθαίνεις πράγματα μαζί με το παιδί σου. Νομίζω πως είναι ένας ωραίος τρόπος να νιώθουμε και εμείς πάλι παιδιά!
      Καλή διασκέδαση!!!

      Διαγραφή
  4. Απλά υπέροχο! Δεν έχω διαβάσει το παραμύθι και αναρωτιέμαι αν είναι όντως τόσο όμορφο η οι δικές σου σκέψεις το τελειοποιούν!
    Τα παρακάτω λόγια σου με αγγίζουν ακόμη περισσότερο ...

    '''Συγκινούμαι.

    Σήμερα είναι πιο μεγάλος και πιο δυνατός από παλιά. Κάποιες φορές με πιάνουν ανησυχίες. Ξέρετε, αυτές που πιάνουν όλες εμάς τις μαμάδες. Και τότε, ίσως λειτουργούμε εμείς οι μαμάδες σαν τον «αλυσοδεμένο ελέφαντα» και το «ξυλάκι» του μαζί, γιατί οι ανησυχίες αυτές ίσως κρατήσουν «δεμένες» όχι μόνο εμάς αλλά και τα παιδιά μας.

    Έτσι αποκάλυψα στα παιδιά το μυστικό του παραμυθιού:

    «Θάρρος. Να έχετε θάρρος. Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα προσπαθήσετε για κάτι. Μόνο να προσπαθείτε και κάποια στιγμή θα τα καταφέρετε.» '''



    Ίσως και μόνο αυτά είναι μια ανάρτηση από μόνα τους!

    Καλημέρα!
    (σε βρήκα από το σημερινό link party του http://mommasdailylife.blogspot.gr)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες!
      Χαίρομαι που σου άρεσε το πόστ και που σε έβαλε σε σκέψεις για το βιβλίο. Είναι από τα αγαπημένα μου. Θα χαρώ αν το διαβάσεις να μου πεις εντυπώσεις.
      Θα τα πούμε :)

      Διαγραφή
  5. Αχχ...παραμύθια....πόσο μου αρέσουν!!!!
    Μακάρι και τα παιδιά μου να το πάρουν αυτό....
    Τι νόημα όμως ε;
    έρχομαι από το λινκ πάρτυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευαγγελία αν κρίνω από το δικό μου παιδί μάλλον έχουν δίκιο όσοι λένε ότι τα παιδιά κάνουν ότι βλέπουν. Οπότε αν αγαπάς τα παραμύθια κάτι θα πάρουν τα παιδιά σου ;)
      Ευχαριστώ που ήρθες!
      Θα τα λέμε!

      Διαγραφή
  6. Απολαυστική ανάρτιση!!!!όσο μεγαλώνουν εκείνα τόσα μαθαίνουμε κι εμείς!
    Έρχομαι από το link party του Μomma's Daily Life

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες eleanna Diary!
      Έχουμε να μάθουμε και εμείς πολλά ακόμα.
      Κατά βάθος (και κατά πλάτος να σου πω) και εμείς παιδιά είμαστε!
      Τα λέμε πάλι :)

      Διαγραφή
  7. το είχα διαβάσει την ημέρα που το αναρτησες! όπως θυμάμαι που μοιράστηκες το άγχος σου μία μέρα πριν! ειμαι σίγουρη οτι απολαυσες την εμπειρία Μερσινάκι! πολύ ωραία ανάρτηση :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπάκι μου,

      Είχα Τεράστιο άγχος! Όταν όμως είδα τη μούρη του Μάριου και τα κόλπα που μου έκανε χαλάρωσα. Ήταν όλα τα παιδάκια τέλεια.
      Άντε με το καλό να διαβάσουμε παρέα παραμύθια ;)
      Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
  8. Πολύ όμορφη η ανάρτηση σου!
    Λατρεύω τα παραμύθια και χαίρομαι πολύ που τα αναβίωσα μέσα από την κόρη μου!
    Καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες Vasso D!
      Να χαίρεσαι το κοριτσάκι σου και να περνάτε πάντα παραμυθένια ;)

      Διαγραφή
  9. Ανταποδίδοντας την επίσκεψη μπαίνω για πρώτη φορά στο blog σου και πέφτω σε μια πανέμορφη ανάρτηση για παραμύθια. Πολλά χρόνια έχω να διαβάσω παραμύθια μιας και τα παιδιά μου μεγάλωσαν αλλά θυμάμαι πως τους πέρναγα τόσα μηνύματα μέσα από αυτά! Έρχομαι από το link party της Μάχης... Την καλησπέρα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες Χριστινάκι!
      Πέρασα πολύ ωραία στο blog σου. Θα έρθω πάλι να τα λέμε :)

      Διαγραφή
  10. αχ αυτές οι ανησυχίες που πιάνουν όλες εμάς τις μαμάδες...υπέροχη ανάρτηση, τρυφερή αλλά και τροφή για σκέψη! σε ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ Momma Machi για την ευκαιρία!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  11. Φαντάζομαι πως ένιωσες όταν διάβασες σε όλα τα παιδιά!
    Έρχομαι από το link party του Μomma's Daily Life

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αχ πόσο λατρεύω αυτό το παραμύθι! Το είχα διαβάσει πριν ακόμα εκδοθεί σε παιδική έκδοση, μέσα σε μια συλλογή αλληγορικών ιστοριών του Χόρχε. Έχω όλα τα βιβλία του, και μπορώ να πω ότι με είχαν βοηθήσει πάρα πολύ σε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μου.. Αυτό που λες για τα παιδιά, ισχύει. Όλα τα "πιάνουν", ακόμα κι όταν εμείς νομίζουμε ότι δεν ακούνε!
    Καλώς σε βρήκα!
    Κική, από το Hugs & Softies
    Ήρθα από το πάρτυ της Μάχης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες Κική!
      Συμφωνώ και για τον Χόρχε και για τα παιδιά.
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017