Κράτα επαφή

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Γιατί όταν μοιράζεσαι όλα είναι καλύτερα.

Είναι κάτι που το μαθαίνεις από παιδί. Να μοιράζεσαι το δωμάτιο με τ’ αδέρφια, τα παιχνίδια με τους φίλους, το φαγητό και στιγμές με την οικογένεια σου. Κάποια πράγματα όμως τα κρατάς για τον εαυτό σου. Είναι οι εμπειρίες και τα συμπεράσματα σου από αυτές.


Τι κάνεις όμως αν αυτές οι εμπειρίες και τα συμπεράσματα σου μπορούν να βοηθήσουν; Το σκέφτεσαι. Καλά κάνεις. Δεν ανοίγεις έτσι απλά το στόμα να μιλήσεις, ούτε την καρδιά να εμπιστευτείς. Σκέψου όμως και το άλλο:
«Αν αυτό που πέρασες εσύ τότε, το βιώνει κάποιος άλλος τώρα; Ξέρεις ότι φοβάται. Το βράδυ κάνει πως κοιμάται και την ημέρα προσπαθεί να πιστεί πως αυτό που ζει είναι όνειρο ή ότι παίζει ο ίδιος σε ταινία. Δεν είναι ο εαυτός του.»

Εσύ δεν είχες κανέναν να σου πει τι είναι προωρότητα. Δεν είχες ακούσει καν τον όρο πριν γίνεις ο ίδιος γονιός ενός βιαστικού μωρού. Οι ιατρικοί όροι σου τη δίναν στα νεύρα. Με κάποιους γιατρούς δεν μπορούσες να συνεννοηθείς. Τα μηχανήματα σε τρόμαζαν. Απολύμανση και διαδικασίες για να μπεις να δεις  μόλις για μισή ώρα το μωρό και ουρά μετά το επισκεπτήριο για ενημέρωση. Πόσο να αντέξεις; Άντεξες όμως. Πες το.  Αυτό που ξέρεις εσύ, για τον άλλο είναι ακόμα φόβος.

Η προωρότητα κάποιες φορές απλά τυχαίνει. Κάποιες άλλες θέλει λίγο περισσότερη προσοχή. Πολύδυμη κύηση, κάπνισμα, άγχος, προβλήματα υπέρτασης. Ας μιλάμε και για αυτά. Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία.
Εσύ, δεν θα ηθελες να ξέρεις πριν σου συμβεί;

Παρακάτω θα βρείτε ένα βίντεο μιας μανούλας που μας εξηγεί τη σημασία του να μοιράζεσαι.

Αναφέρει:

«Έμαθα να μοιράζομαι 8 χρόνια πριν. Λίγο πριν τα πρώτα γεννέθλια της κόρης μου. Έψαχνα τρόπους να γιορτάσουμε τα πρώτα της γεννέθλια καθώς ήταν πρόωρο 25 εβδομάδων. Φοβόμουν ακόμα και δύσταζα να πιστέψω ότι είχε φτάσει σε αυτή την ηλικία. Μοιράστηκα το φόβο μου, αν και στην αρχή είχα άγχος. Ο καθένας θα είχε. Διάβαζα διάφορες ιστορίες μέχρι που πόσταρα και τη δική μου ιστορία. Άρχισαν δειλά- δειλά να έρχονται μηνύματα από άλλους γονείς. Ένθερμα μηνύματα όπως : «Χαίρομαι  που το μοιράστηκες. Ήμουν και εγώ στη θέση σου. Καταλαβαίνω.» Δεν ήμουν εθισμένη  στην επικοινωνία. Μέχρι που έμεινα πάλι έγκυος και φοβόμουν. Φοβόμουν τα πάντα στην εγκυμοσύνη και οι συγγενείς και φίλοι μου έλεγαν πως όλα καλά θα πάνε. Υπήρχαν όμως άνθρωποι που όταν μοιραζόμουν σε πόστ τα άγχη μου έλεγαν πως είναι λογικό να φοβάμαι και έχω αυτό το δικαίωμα και με βοήθησαν έτσι σε όλη μου την εγκυμοσύνη. Δεν ξέρω πως θα τα έβγαζα πέρα χωρίς αυτούς. Έγιναν σημαντικοί για μένα γιατί απλά καταλάβαιναν.»


Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017