Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Μια μανούλα tosodoulikou θυμάται και μοιράζεται μαζί μας τη δική της ιστορία.

Από μικρή ερωτευμένη με τον σύζυγο μου. Τότε τίποτα δεν έδειχνε ότι 19 χρόνια μετά θα βρισκόμασταν ξανά… Μετά από 2 1/2 χρόνια αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε για το θαύμα του Θεού και σχετικά γρήγορα έμεινα έγκυος. Τρελαθήκαμε από την χαρά μας που Θεός μας χάριζε το θαύμα του με τις πρώτες προσπάθειες.
Οι πρώτοι υπέρηχοι, όλα τέλεια, αγοράκι! Θυμάμαι τον γιατρό να λέει "Έχετε ένα υγιέστατο, ζωηρό αγοράκι!"
Μέχρι τον 6ο μήνα τίποτα δεν κατάλαβα, ούτε ζαλάδες, ούτε εμετούς, ούτε είχα φουσκώσει ιδιαίτερα. Όλα πήγαιναν κατευχήν και είχαμε αρχίσει να ψάχνουμε το δωμάτιο του πρίγκιπα μας. Τίποτα δεν μας ένοιαζε, μόνο το μωράκι μας. Απλά μερικές φορές, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελάει….
Ένα μεσημέρι στην 24η εβδομάδα εγκυμοσύνης, ετοιμαζόμουν για δουλειά. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες: ένας καβγάς, λίγο αίμα, ένιωθα το μωράκι μου να μαζεύεται… Τηλέφωνο στο γυναικολόγο μου.
"Πήγαινε σε ένα εφημερεύον να δούμε πως είναι το παιδί, μην ταράζεσαι, ηρέμησε"
Πηγαίνοντας στο πρώτο εφημερεύον, με εξέτασε εκεί ένας εκπαιδευόμενος, θυμάμαι ακόμα τα λόγια του "Κοίτα να σου πω, στον υπέρηχο φαίνεται ότι όλα είναι καλά αλλά όλο αυτό η ταραχή σου μπορεί να στο βγάλει μέσα στον επόμενο μήνα. Να προσεχείς και ξάπλωσε. Από εμένα είσαι ok"
Πέρασαν 15 ημέρες με πόνους. Στην αρχή ήταν υποφερτοί και ανά 12ωρο και ο γιατρός μου πότε να μου λέει "Πήγαινε στο πρώτο εφημερεύον" (όπου ήμουν τόσο άτυχη που πάντα εφημέρευε το ίδιο νοσοκομείο και πάντα ήμουν… καλά» και πότε "Πάρε δυο Buscopan και ξάπλωσε, δεν είναι τίποτα από την ιδέα σου είναι"
Οι πόνοι όμως γίνονταν όλο και πιο συχνοί. Στις 23 Δεκεμβρίου πονούσα ανά 2 λεπτά. Ο γιατρός μου δεν σήκωνε το τηλέφωνο, στο πρώτο εφημερεύον πάλι, ευτυχώς για εμένα εφημέρευε το κρατικό Νικαίας (το αναφέρω γιατί το αξίζουν) και όχι το άλλο που πετύχαινα πάντα. Ένας γιατρός σοβαρός και μετρημένος με εξέτασε, τον ρώτησα αν είχα αποκόλληση λόγω του αίματος και μου εξήγησε όσο πιο γλυκά μπορούσε ότι αποκόλληση στον 6 ο δεν υπάρχει, υπάρχει γέννα.
Ξαναπαίρνω το γιατρό μου
«Κ. Τάδε, έτσι και έτσι, έχω πρόωρες συσπάσεις, θα μου κάνουν εισαγωγή«
«Καλά, μην τρομάζεις δεν είναι τίποτα. Αν κάνεις διαστολή, πάρε με να μεταφερθείς στην κλινική« (ιδιωτικό νοσοκομείο είχα αποφασίσει)
Αυτό ήταν, νευρίασα τόσο πολύ! Τον ένοιαζε μόνο να γεννήσω στην κλινική και δεν έχω καταλάβει ακόμα και τώρα την επιλογή μου… Με αυτόν τον γιατρό θα γεννούσα στον καναπέ μου με 2 Buscopan…
Μου κάνουν εισαγωγή με πρόωρες συσπάσεις ανά 2 λεπτά, φάρμακα, ορούς, πάνω από το κεφάλι μου όλοι, γιατροί, μαίες, νοσοκόμες… Απίστευτο, δεν πίστευα στα μάτια μου ότι ένα κρατικό νοσοκομείο θα με πρόσεχε τόσο πολύ… Δεν είχα κάνει διαστολή, έτσι προσπάθησαν να σταματήσουν τις συσπάσεις. Μάταιο, είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος τόσο καιρό με τα Buscopan. Οι πρόωρες συσπάσεις σταματάνε με φάρμακα στην αρχή τους και οι υπέρηχοι που μου έκαναν δεν τις δείχνουν, υπάρχει μηχάνημα ειδικό για τι συσπάσεις, κάτι που δεν είχε σκεφτεί κανείς να μου βάλει εκεί στο άλλο νοσοκομείο που πήγαινα με πόνους…
«Σκοπός είναι να φτάσεις στις 34 εβδομάδες, θα μείνεις όσο χρειαστεί, αρκεί να μην κάνεις διαστολή» έλεγε όσο πιο γλυκά μπορούσε ο γιατρός που με είχε αναλάβει.
Στις 26 Δεκεμβρίου ξημερώματα έκανα διαστολή, δεν υπήρχε επιστροφή, γεννούσα. Δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε τον Άγγελο μου άλλο στην κοιλιά μου… Είχα αιμορραγία και διαστολή 7 αλλά μέσα στους πόνους μου, υπήρχε η αγωνία στα πρόσωπα όλων.
Το μωρό;
Εγώ;
Ήταν πολύ μικρός, να χαρείς ή να κλάψεις; Τι; Μόνο ο Θεός μπορεί να σου δώσει δύναμη και ήταν εκεί…
Όλα πήγαν καλά, γέννησα με καισαρική τελικά για να μην πιεστεί ο μικρούλης. Μέσα στην νάρκωση όταν βυθιζόμουν, άκουσα το κλάμα του. Γεννήθηκε 1140 και ο αγώνας της ζωής του ξεκινά από τις πρώτες αναπνοές του…
Ανέπνεε  μόνος του, μεταφέρθηκε στην ΜΕΝΝ στο ίδιο νοσοκομείο κατευθείαν και μπήκε στο ρινικό για να μην κουράζει τα ανώριμα πνευμονάκια του… Τον είδα την άλλη μέρα, σηκώθηκα κατευθείαν, αλλά δεν με άφησαν να πάω να τον δω. Όταν τον είδα πρώτη φορά, νόμιζα ότι αυτό ήταν, καταρρέω. Ένα μικρό κορμάκι σε μια θερμοκοιτίδα να παλεύει για τη ζωή του, πως θα αντεπεξέλθει  ένα μωράκι τόσο μικρό; Η πρώτη σκέψη και η αγωνία, το κλάμα που δεν σταματούσε… Το πως ένιωσα όταν ήμουν στο νοσοκομείο, δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψεις. Περίμενα πως και πως το επισκεπτήριο για τον δω. Απαγορευόταν να του πιάσω ακόμα και το χέρι, φοβόντουσαν τις λοιμώξεις από μικρόβια και ήταν σε καραντίνα όλες οι μανούλες με τα μωράκια τους δίπλα να τα ταΐζουν, να τα αλλάζουν, να τα παίρνουν αγκαλιά και εγώ άδεια…
Έφυγα με άδεια χέρια και με προσευχή στο μεγαλοδύναμο να στείλει όλους τους αγγέλους τους να προσέχουν το αγγελουδάκι τους… 3 μήνες αγωνίας, χαράς, λύπης, ξανά χαράς, ανακοπές, χειρουργείο και το αγγελούδι μου να δίνει την μια μάχη πίσω από την άλλη και να βγαίνει νικητής μαζί με τους αγγέλους που τον πρόσεχαν κάθε στιγμή! Οι γιατροί, το προσωπικό, καταπληκτικοί  άνθρωποι, κάνουν ακόμα και αυτά που δεν μπορούν για να σώσουν όλα τα παιδάκια. Καταπληκτική και η ψυχολόγος που δεν έλειψε στιγμή από δίπλα μας.
Εκεί πάνω από μια θερμοκοιτίδα ανακαλύπτεις  πόσο λεπτή είναι αυτή η αόρατη γραμμή ζωής και θανάτου, ανακαλύπτεις  ότι υπάρχει Θεός, βλέπεις θαύματα και παίρνεις δύναμη, απίστευτη δύναμη να συνεχίζεις, να ελπίζεις ότι όλα θα πάνε καλά.
8μηνες μετά είμαστε σπίτι μας και μεγαλώνουμε. Είμαστε 8 μηνών και διορθωμένοι 5 μηνών. Είμαστε 7400 και έχουμε μικρά προβληματάκια  λόγω προωρότητας.
Είμαι ευγνώμων στον Θεό που μου χάρισε τον μαχητή μου και ευχαριστώ την μονάδα ΜΕΝΝ στο γενικό κρατικό Νικαίας που πλέον νιώθω ότι είναι οικογένεια μου… Ο Θεός να έχει καλά εσάς και τις οικογένειες σας. ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΑΤΕ ΤΟ ΣΠΛΑΧΝΟ ΜΟΥ..
Σας κούρασα, μα σας ευχαριστώ που με ακούσατε. Δύναμη, πίστη στις μανούλες με πρόωρο τοκετό και όλα θα πάνε καλά…
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ… Θα παρακαλούσα να μείνει ανώνυμη η ιστορία


Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017