Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Δημιουργία σχέσης με το μωρό σας.


από: mama_tosodoulikou ©
Το μωράκι σας βρίσκεται σε θερμοκοιτίδα. Μπορεί να παραμείνει μερικές μέρες ή μήνες μέχρι να το πάρετε σπίτι. Αυτό δε σημαίνει πως δεν μπορείτε να αρχίσετε να δημιουργήσετε σχέση στοργής και αγάπης από τώρα. Αντιθέτως. Όσο ανάγκη έχετε εσείς την ψυχολογική στήριξη, άλλο τόσο τη χρειάζεται και εκείνο.


Στην αρχή, θα σας ξαφνιάσει το μικρό μέγεθος του μωρού σας και το πόσο ευάλωτο θα δείχνει. Αν όμως δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την υγεία του, ζητήστε να το αγγίξετε. Είναι από τα λίγα που θα μπορείτε να κάνετε ενώ βοηθά ψυχολογικά το μωρό και εσάς.


from notevena.blogspot.com
Ακόμα θυμάμαι πόσο μικρούλια ήταν τα μωρά μας. Μόλις 650 και 870 γραμμάρια, αντίστοιχα. Στο μέγεθος μιας χούφτας σχεδόν. Φοβόμουν να τα αγγίξω, αν και οι νοσηλεύτριες μας ενθάρρυναν γι’ αυτό. Η αλήθεια είναι πως μετά από λίγο αναζητάς και εσύ η ίδια να δώσεις αυτό το χάδι. Περιμένεις να πιάσεις αυτό το λεπτό, διάφανο δερματάκι με αγάπη και στοργή. Μου είχε κάνει εντύπωση και με τρόμαξε λίγο, την πρώτη φορά που τα άγγιξα. Έκαναν σαν να ενοχλήθηκαν. Ίσως να ήταν απλά αντανακλαστικά. Σκέφτηκα όμως πως ίσως με πέρασαν για νοσηλεύτρια και φοβήθηκαν μη τα πονέσω.

 Έτσι άρχισα να δημιουργώ έναν δικό μου κώδικα επικοινωνίας με τα μωρά. Μόλις άνοιγα το πορτάκι στη θερμοκοιτίδα, έπιανα το γόνατο ή τον αγκώνα τους. Σκεφτόμουν πως εκεί θα ήταν απίθανο να τα πιάνουν, οπότε ο πρώτος χαιρετισμός μας ήταν αυτός. Μετά, χεράκια, ποδαράκια, πλατούλα ή κοιλίτσα. Χαδάκια μέχρι το τέλος του επισκεπτηρίου.

by Matt&Janet
Δυστυχώς στη χώρα μας δεν εφαρμόζεται συστηματικά η μέθοδος Καγκουρό (ίσως μόνο σε κάποιες ιδιωτικές κλινικές). Πολλοί δεν γνωρίζουν καν τον όρο.  Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Γαλλία κ.α. Ξαπλώνει η μαμά ή ο μπαμπάς σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, χωρίς να φοράει κάποια μπλούζα και ακουμπούν πάνω στο γονιό, το μωράκι. Η δερματική επαφή των πρόωρων μωρών στις νοσοκομειακές μονάδες, όπως λένε οι ειδικοί, βοηθάει το παιδί να ηρεμήσει γρηγορότερα.

Ακόμα αναρωτιέμαι γιατί δεν εφαρμόζεται η μέθοδος αυτή και στη χώρα μας.

Με τα μέσα που διαθέταμε, βρίσκαμε καθημερινά νέους τρόπους, να δενόμαστε και να γνωριζόμαστε. Τους σιγοτραγουδούσαμε, τους λέγαμε παραμυθάκια ή κάποια προσευχή. Γενικά, τους μιλούσαμε πολύ, για να ακούνε τη φωνή μας αρχικά μα και να νιώθουν πόσο πολύ τα θέλουμε. Περιγράφαμε το δωμάτιο που τους φτιάχναμε, το σπίτι και κάναμε όνειρα για το μέλλον.

Ο κάθε γονιός θα βρίσκει να πει τα δικά του. Μην ξεχνάτε όμως φεύγοντας από το επισκεπτήριο να λέτε στο μωρό σας πόσο πολύ το αγαπάτε και πόσο πιστεύετε σε αυτό.

Μη ξεχάσετε να γραφτείτε στο Newsletter του tosodoulika για πολλά χρήσιμα άρθρα, ιστορίες και νέα σχετικά με την προωρότητα.

<a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/"><img alt="Creative Commons License" style="border-width:0" src="http://i.creativecommons.org/l/by/2.0/88x31.png" /></a><br />This work is licensed under a <a rel="license" href="http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/">Creative Commons Attribution 2.0 Generic License</a>.

2 σχόλια:

  1. με συγκίνησε τόσο πολύ αυτή η ανάρτησή σου..δεν το έχω ζήσει και δεν μπορώ να ξέρω πώς είναι να γεννάς πρόωρα..ούτε πώς είναι να έχεις ένα τόσο δα μικρό πλασματάκι στα χέρια σου..ούτε πώς αισθάνεσαι που το αγγελούδι σου που μόλις έφερες στη ζωή δεν μπορείς να το γεμίσεις με φιλιά , να το αφουγκραστείς και να το έχεις μονίμως στην αγκαλιά σου..σε μένα κύλησαν και στις δύο γέννες μου όλα φυσιολογικά..έχω να πω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ μπράβο στην υπομονή, το θάρρος, την πίστη όλων των μαμάδων που είχαν την τύχη να το βιώσουν όλο αυτό..εμείς οι γυναίκες είμαστε γεννημένες για τα δύσκολα και είμαστε ικανές να αντέξουμε- υπομένουμε τα πάντα για το σπλάχνο μας!ΜΠΡΑΒΟ σου κορίτσι μου!!θέλω πολύ να μάθω τα πάντα για την προωρότητα και κάποια στιγμή αν θέλεις να σου κάνω ένα guest post να μοιραστείς μαζί μας ότι πρέπει να ξέρει κάθε νέα μανούλα...να τη συμβουλέψεις και να την καθησυχάσεις!!σε ευχαριστώ με αυτήν την ανάρτησή σου..με ταρακούνησε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το λέμε όλες οι προωρομανούλες αυτό: "Να μην περάσει καμιά άλλη μανούλα αυτά που περάσαμε εμείς!" Δυστυχώς οι ευχές δεν πιάνουν πάντα οπότε κάτι πρέπει να προσπαθήσουμε όλες μαζί. Όταν κάτι το ξέρεις δεν το φοβάσαι οπότε τα tosodoulika είναι εδώ για να "συστηθούν". Η προωρότητα υπάρχει όπως υπάρχουν και τρόποι να είναι όσο πιο ανώδυνη γίνεται. Απλά πρώτα πρέπει να βρούμε δύναμη να μιλήσουμε γι' αυτήν. Για τα υπέρ και τα κατά της.
      Evi μου θα χαρώ πολύ για όποια συνεργασία. Η στήριξη σου μου δίνει μεγάλη δύναμη.
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ημερολόγιο 2017